ARTYKUŁ ORYGINALNY
WYKORZYSTANIE ŚRODKÓW UE W PROMOCJI OBSZARÓW PERYFERYJNYCH
 
 
Więcej
Ukryj
1
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Data publikacji: 22-08-2018
 
Economic and Regional Studies 2018;11(2):77–85
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Przedmiot i cel pracy: Celem pracy jest ocena wykorzystania środków UE w promocji obszarów peryferyjnych na przykładzie obszaru pięciu województw Polski Wschodniej. Cele szczegółowe określono następująco: identyfikacja projektów współfinansowanych przez UE, których celem była promocja gospodarcza lub turystyczna, w tym promocja produktów turystycznych oraz ocena wykorzystania środków UE w promocji przedsiębiorstw polskich za granicą. Materiały i metody: Materiał badawczy stanowi baza danych projektów współfinansowanych z funduszy UE na lata 2007-2013, do analiz wybrano projekty polegające na prowadzeniu działań promocyjnych (promocja gospodarcza lub turystyczna). Wyniki: Przestrzenne i ilościowe zróżnicowanie działań promocyjnych współfinansowanych z funduszy UE w Polsce Wschodniej było dość znaczne, z najwyższą absorpcją w woj. lubelskim. Wśród beneficjentów realizujących projekty o charakterze promocyjnym największą grupę stanowili przedsiębiorcy oraz samorządy, przede wszystkim szczebla gminnego. Wnioski: W badanym obszarze środki UE zostały wykorzystane przede wszystkim na promocję przedsiębiorstw na rynkach zagranicznych, również poprzez udział w targach branżowych na wielu kontynentach, promocję gospodarczą oraz turystyczną jednostek samorządu terytorialnego.
 
REFERENCJE (15):
1. Bombol M., Kasprzak R. (2015), Marketing of places for management and economics. Szkoła Główna Handlowa, Warszawa.
2. Czornik M. (2005), Promocja miasta. Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Katowicach, Katowice.
3. Domański T. (red.) (1997), Marketing terytorialny. Strategiczne wyzwania dla miast i regionów. Centrum Badań i Studiów Francuskich Uniwersytet Łódzki, Łódź.
4. Duczkowska-Piasecka M. (2013), Marketing terytorialny. Jak podejść do rozwoju z korzyścią dla wszystkich. Difin, Warszawa.
5. Dziekański P., Olak A., Pytka S. (2014), Marketing terytorialny: gmina i jej promocja. Multiprint, Wyższa Szkoła Biznesu i Przedsiębiorczości, Koszyce, Ostrowiec Świętokrzyski, Zagnańsk.
6. Florek M. (2001), Determinanty i możliwości promowania regionów. Ruch prawniczy, ekonomiczny i socjologiczny, Rok LXIII, zeszyt 3, s. 159-176.
7. Kramer T. (2004), Podstawy marketingu. Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa.
8. Florek M., Augustyn A. (2011), Strategia promocji jednostek samorządu terytorialnego – zasady i procedury. Bestplace Europejski Instytut marketingu Miejsc, Warszawa.
9. Florek M. (2013), Podstawy marketingu terytorialnego. Wyd. Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu, Poznań.
10. Kaczmarczyk S. (2015), Podstawowa klasyfikacja komunikacji marketingowej. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego Nr 866 Problemy Zarządzania, Finansów i Marketingu, Nr 39, s. 33-43.
11. Kotler P., Haider D., Rein I. (1993), Marketing places: attracting investment, industry, and tourism to cities, states, and nations. Free Press, New York.
12. Markowski T. (1999), Zarządzanie rozwojem miast. PWN, Warszawa.
13. Rudolf W. (2016), Marketing terytorialny w ujęciu relacyjnym. Wyd. Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź.
14. Szromnik A. (2016), Marketing terytorialny. Miasto i region na rynku. Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa.
15. van Waterschoot W., van den Bulte Ch. (1992), The 4P Classification of the Marketing Mix Revisited. Journal of Marketing, Vol. 56, No. 4. pp. 83-93. https://doi.org/10.2307/125198....
eISSN:2451-182X
ISSN:2083-3725