ARTYKUŁ ORYGINALNY
KSZTAŁTOWANIE ORIENTACJI MARKETINGOWEJ JEDNOSTKI TERYTORIALNEJ W KONTEKŚCIE ROZWOJU TURYSTYKI WIEJSKIEJ (NA PRZYKŁADZIE WOJ. PODKARPACKIEGO)
 
Więcej
Ukryj
1
Uniwersytet Rzeszowski The University of Rzeszów
Data publikacji: 12-07-2018
 
Economic and Regional Studies 2012;5(1):77–85
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
W opracowaniu zaprezentowano wybrane obszary aktywności marketingowej władz lokalnych w kontekście rozwoju turystyki wiejskiej. Na tle rozważań teoretycznych odnoszących się do ogólnych założeń orientacji marketingowej jednostki terytorialnej oraz przykładowych form marketingowego wspierania rozwoju subproduktu turystycznego na poziomie gminy zaprezentowano wyniki badań ankietowych. Badania z wykorzystaniem kwestionariusza ankietowego przeprowadzono w 2010 r. wśród 371 mieszkańców woj. podkarpackiego. Miały one na celu była ocenę aktywności władz samorządowych w zakresie promocji turystyki wiejskiej. Ich wyniki wskazują, że działania promujące turystykę wiejską Podkarpacia są najczęściej ograniczone i sprowadzają się do prostych i tanich form oddziaływania na rynki docelowe. Najbardziej znaną przez mieszkańców formą promocji gminy okazały się różne formy reklamy wydawniczej, np. foldery, katalogi czy wydawnictwa okolicznościowe oraz działania w ramach event marketingu. W przekazie promocyjnym najczęściej podkreśla się bogactwo przyrodnicze i kulturowe podkarpackiej wsi.
 
REFERENCJE (13)
1.
Budziński T. (1994), Bieszczady, Wydawnictwo „Baran i Surzyński”, Kraków;.
 
2.
Florek M. (2006), Podstawy marketingu terytorialnego. Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, Poznań;.
 
3.
Holloway J. Ch., Robinson Ch. (1995), Marketing for tourism, Addison Wesley Longman, London;.
 
4.
Kotler Ph., Asplund Ch., Rein J., Haider D. (1999), Marketing Places Europe, How to attract investments, industries, residens and visitors to cites, communities, regions and nations in Europe, “Financial Times” - Prentice Hall, London;.
 
5.
Krippendorf K., (1999), Marketing in Fremdsverkher, Berner Studien zum Fremdsverkher, Bern;.
 
6.
Markowski T. (1999), Zarządzanie rozwojem miast, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa;.
 
7.
Medlik S. (1991), Managing tourism, Butterworth-Heinemann, Oxford;.
 
8.
Middleton V. T. C. (1988), Marketing in travel and tourism, Butterworth-Heinemann, Oxford;.
 
9.
Olszewska J. 2000, Wizerunek jako narzędzie tworzenia przewagi strategicznej gminy. W: „Marketing i Rynek”, nr 11, Warszawa;.
 
10.
Ritchie J. R. B., Zins M. (1978), Culture as Determinant of the Attractiveness, Annals of tourism Research, Quebec;.
 
11.
Szromnik A. (1997), Marketing terytorialny – geneza, rynki docelowe i problemy oddziaływania. W: Marketing terytorialny. Strategiczne wyzwania dla miast i regionów, red. T. Domański, Centrum Badań i Studiów Francuskich, Instytut Studiów Międzynarodowych, Uniwersytet Łódzki, Łódź;.
 
12.
Szromnik A. (2002), Marketing terytorialny – koncepcja ogólna i doświadczenia praktyczne, [w:] „Marketing terytorialny” pod red. T. Markowskiego, tom CXII, Polska Akademia Nauk, Komitet Przestrzennego Zagospodarowania Kraju, Tom CXII, Warszawa;.
 
13.
Żabińska T. (1999), Orientacja marketingowa gminy (podstawy, kierunki rozwoju. W: Orientacje marketingowe podmiotów gospodarczych w sektorach rozwojowych i innowacyjnych. Polskie Towarzystwo Ekonomiczne Oddział Katowice, Katowice 1999.
 
eISSN:2451-182X
ISSN:2083-3725