ARTYKUŁ ORYGINALNY
ZRÓŻNICOWANIE REGIONALNE PRODUKCJI OWCZARSKIEJ W POLSCE
 
 
Więcej
Ukryj
1
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Data publikacji: 22-08-2018
 
Economic and Regional Studies 2018;11(2):86–95
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Przedmiot i cel pracy: Celem pracy było przedstawienie zróżnicowania produkcji owczarskiej wyrażonej stanem pogłowia owiec w Polsce oraz określenie kierunków zmian populacji owiec w Polsce. Ukazano także dysproporcje zróżnicowania regionalnego produkcji owczarskiej oraz ich przyczyny. Materiały i metody: Zakres przestrzenny badań obejmował 16 województw, natomiast zakres czasu 2015 rok. Źródła materiałów stanowiły: literatura krajowa i zagraniczna oraz dane z GUS. Do analizy i prezentacji danych wykorzystano metody opisową, tabelaryczną, graficzną, wskaźnikową oraz współczynnik korelacji liniowej Pearsona. Wyniki: Wykonane badania wykazują istnienie dysproporcji między województwami, gdyż są województwa posiadające duże pogłowia i obsadę tych zwierząt, ale też jednostki terytorialne z bardzo małą liczbą owiec. Stwierdzono również duży spadek liczby owiec w większości województw. Wnioski: Potwierdzono istnienie istotnego związku między udziałem użytków zielonych w UR a pogłowiem owiec w województwach. Jedynie w przypadku tego parametru wystąpiła korelacji. Przeprowadzone badania należy traktować jako pilotażowe.
 
REFERENCJE (18):
1. Berdychowska G., Niemczyk J., Szklarski L. T. (2004), Uwarunkowania i perspektywy rozwoju owczarstwa po akcesji do Unii Europejskiej, z uwzględnieniem stanu i sytuacji tego sektora na Mazowszu. Biuletyn Owczarski Polskiego Związku Owczarskiego, Warszawa, nr 4, s. 4-5.
2. Borys B. (2006), Unowocześnienie technologii produkcji owczarskiej jako czynnik wzrostu pogłowia oraz rozwoju rynku produktów owczych. W: B. K lepacki, T. Rokicki (red), Technologie produkcji owczarskiej. Polskie Towarzystwo Zootechniczne, Warszawa, s. 15-17.
3. Chądzyński J., Nowakowska A., Przygocki Z. (2007), Region i jego rozwój w warunkach globalizacji. Łódź, CeDeWu Sp. z o. o., s. 4-5.
4. Niżnikowski R. (red) (2003), Hodowla i chów owiec. Wydawnictwo SGGW, Warszawa.
5. Niżnikowski R. (red) (2011), Hodowla, chów i użytkowanie owiec. Wydawnictwo Wieś Jutra, Warszawa, s. 12-13.
6. Klepacki B., Rokicki T. (2006), Determinanty rozwoju krajowej produkcji owczarskiej w opinii producentów. W: B. Klepacki, T. Rokicki (red), Konsument i firma w dobie internetu. Wydział Nauk Ekonomicznych UW-M, Olsztyn, s. 53-56.
7. Komorowska D. (2002), Ekonomika produkcji owczarskiej w Polsce. Roczniki Naukowe SERiA, t. IV, z. 4, s. 85-89.
8. Kozłowski S. (1983), Przyrodnicze uwarunkowania gospodarki przestrzennej Polski. Wszechnica PWN, Warszawa.
9. Musiał W. (2007), Ekonomiczne i społeczne problemy rozwoju wiejskich obszarów górskich na przykładzie Karpat. Wieś i rolnictwo, 1, 101-121.
10. Niżnikowski R. (1994), Chów owiec. PWRiL, Warszawa.
11. Niżnikowski R. (1996), Przydomowy chów owiec. Multico Oficyna Wydawnicza, Warszawa.
12. Niżnikowski R. (red) (2005), Poradnik producenta jagniąt rzeźnych. TWIGGER, Warszawa.
13. Rokicki T. (2004), Produkcja owczarska jako źródło dochodów rolników, Wieś Jutra, 7, s. 9-11.
14. Rokicki T. (2005a), Gospodarstwa owczarskie w okresie i po transformacji gospodarczej. W: B. Klepacki (red), Procesy przystosowawcze przedsiębiorstw agrobiznesu do gospodarki rynkowej, Wieś Jutra, Warszawa, s. 216-220.
15. Rokicki T. (2005b), Produkcja wełny w Polsce i na świecie. Przegląd włókienniczy – Wełna, Odzież, Skóra, nr 3, s. 21-22.
16. Rokicki T. (2008), Produkcja owczarska jako szansa gospodarstw z przewagą trwałych użytków zielonych, Wieś Jutra, 11, s. 25-26.
17. Rokicki T. (2015), Regulacja prawne dotyczące gospodarstw owczarskich w Polsce (w:) Prawne mechanizmy wspierania i ochrony rolnictwa rodzinnego w Polsce i innych państwach Unii Europejskiej, Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Fundacja Programów Pomocy dla Rolnictwa FAPA, Warszawa, s. 407-417.
18. Witek T. (red.) (1981), Waloryzacja rolniczej przestrzeni produkcyjnej Polski według gmin. Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa, Puławy.
eISSN:2451-182X
ISSN:2083-3725