PL EN
ARTYKUŁ ORYGINALNY
AKTYWNOŚĆ PROEKOLOGICZNA JAKO OBSZAR KONCEPCJI CORPORATE SOCIAL RESPONSIBILITY (NA PRZYKŁADZIE PRZEDSIĘBIORSTW AGROBIZNESU Z OBSZARÓW WIEJSKICH)
 
Więcej
Ukryj
1
Warsaw University of Life Sciences Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
2
Pope John Paul II State School of Higher Education in Biała Podlaska Państwowa Szkoła Wyższa im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Marcin Ratajczak   

dr Marcin Ratajczak (ORCID 0000-0001-5158-6505), Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, Wydział Nauk Ekonomicznych, ul. Nowoursynowska 166, 02-787 Warszawa, Polska; tel. +48 504 615 265
Jan Wołoszyn   

dr hab. Jan Wołoszyn, prof., Państwowa Szkoła Wyższa im. Papież Jana Pawła II w Białej Podlaskiej, Wydział Nauk Ekonomicznych i Technicznych, ul. Sidorska 95/97, 21-500 Biała Podlaska, Polska
Data publikacji: 04-07-2018
 
Economic and Regional Studies 2017;10(4):43–53
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Przedmiot i cel pracy: Celem artykułu jest przedstawienie wyników analizy zaangażowania mikro, małych i średnich przedsiębiorstw agrobiznesu prowadzących swoją działalność na obszarach wiejskich w odniesieniu do zagadnień społecznej odpowiedzialności w zakresie ochrony środowiska naturalnego. Materiały i metody: Badania dotyczące opinii przedsiębiorców na temat podejmowanych działań w zakresie społecznej odpowiedzialności zostały przeprowadzone na przełomie 2016 oraz 2017 roku i obejmowały 212 mikro (0-9 osób), małych (10-49 zatrudnionych) i średnich (50-249 pracowników) przedsiębiorstw agrobiznesu prowadzących działalność gospodarczą na obszarach wiejskich województwa wielkopolskiego. Wyniki: Przeprowadzone badania potwierdziły dość często spotykaną opinię, iż mikro przedsiębiorstwa wykazują znikome zainteresowanie wdrażaniem podstawowych standardów społecznej odpowiedzialności w obszarze „środowisko naturalne”. Nieco lepiej wygląda sytuacja w odniesieniu do przedsiębiorstw małych i średnich. Wnioski: Należy promować w coraz większym zakresie działania prośrodowiskowe, zwłaszcza w firmach z sektora agrobiznesu, podkreślając szereg korzyści możliwych do osiągnięcia dzięki tym działaniom, takich jak poprawa relacji ze społecznością lokalną, większa motywacja pracowników oraz zwiększenie lojalności klientów.
 
REFERENCJE (12)
1.
Banerjee S. (2008), Corporate Social Responsibility: the good, the bad and the ugly. Critical Sociology, Nr 34, s. 51-78.
 
2.
Dziennik Ustaw 2001r., Nr 62, Poz. 627.
 
3.
EN ISO 14001:20004 pkt. 3.12.
 
4.
Garriga E., Mele D. (2004), Corporate Social Responsibility theories – mapping the territory. Journal of Business Ethics, Nr 53, s. 51-68.
 
5.
Kapusta F. (2006), Przedsiębiorczość. Teoria i praktyka. Forum Naukowe, Poznań-Wrocław.
 
6.
Lewicka-Strzełecka A. (2006), Odpowiedzialność moralna w życiu gospodarczym. IFiS PAN, Warszawa.
 
7.
Nahotko S. (2002), Podstawy zarządzania ekologicznego przedsiębiorstw. Oficyna Wydawnicza Ośrodka Postępu Organizacyjnego, Bydgoszcz.
 
8.
Ocieczek W., Gajdzik B. (2010), Społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw produkcyjnych. Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, Gliwice.
 
9.
Promoting a European Framework for Corporate Socjal Resposibility – Green Paper, COM (2001) 366 final, Bruksela 2001.
 
10.
Ratajczak M., Wołoszyn J., Stawicka E. (2012), Społeczna odpowiedzialność małych i średnich przedsiębiorstw agrobiznesu z obszarów wiejskich. Wydawnictwo SGGW, Warszawa.
 
11.
Ratajczak M. (2016), Ocena wybranych działań na rzecz środowiska naturalnego podejmowanych przez przedsiębiorstwa agrobiznesu w ramach koncepcji CSR. Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, Wrocław, Nr 419, s. 167-177.
 
12.
Smędzik K. (2009), Koncentracja przedsiębiorstw agrobiznesu w województwie wielkopolskim. Roczniki Ekonomiczne Kujawsko – Pomorskiej Szkoły Wyższej w Bydgoszczy, nr 2, s. 275-287.
 
eISSN:2451-182X
ISSN:2083-3725